Daar ben je dan
prik prik
zie je de sterretjes
prik prik
de donkere hemel
prik prik
grote beer, kleine beer
prik prik
overal feestverlichting
prik prik
in je oogje
♥
Daar ben je dan
te water
hou vol
ik werp je
daar komt ie
een reddingsboei
hou vast
♥
Daar ben je dan
je dobbert, spartelt
klimt op het vlot
gered!
♥
Daar ligt het eiland in de subtropische oceaan
ben je aangespoeld als een fles op het strand
je bevoelt de korrels tussen je vingers, de zon op je wang
dan streel je het licht en het schuim streelt je terug
♥
Daar ben je dan
storm, woeste zee en schuimkoppen
het avondlicht schijnt fel
zo fluweelzwart is het donker
dat je je oogleden opentrekt
♥
Daar ben je dan
net wakker
je knippert
je wrijft eens
zie ik het wel goed?
is het al licht?
heb ik zo lang geslapen?
♥
Daar ben je dan
je kan niet zien
je kan niet zitten
je kan niet kruipen
je kan niet lopen
je kan niet praten
je kan niet tegen kietelen
***** *****
* * * *
* * * *
* * *
* *
* *
* *
* *
* *
* *
* *
* *
* *
* *
* *
**
oefff, stomme blog, je snapt helemaal niks. Hier was een heel groot hartje voor Dacil….kijk nu wat je hebt gedaan!
Hallo Ciska en Jorge,
Jullie mooie stuk gelezen in de nieuwsbrief. Verbaasd dat jullie-in onze ogen zomaar ineens- weg zijn. Gaan we ook niet naar de familiedag, dachten we meteen! We vinden het leuk om op de hoogte te blijven van jullie wel en wee, dus we lezen en mailen vast wel af en toe. Hier alles goed, Sophie leert lezen, wonder nummer zoveel. Wij wachten op een tandem om samen op pad te gaan. Haar lopen wordt alsmaar stabieler. Ook huppelt en danst ze. Dat hadden we nooit gedacht. Mooi gedichtje. Hasta la próxima, Ellen en Johan en Sophie