Yone y Dácil viven en Babel

31 10 2010

A todos aquellos (sobre todo hispanohablantes) que no entienden/leen el neerlandés:

Hay un truco un tanto espartano pero bastante práctico para traducir textos de cualquier idioma a cualquier idioma. Se selecciona el texto y se pega en un traductor cualquiera online; por ejemplo Google translate. Sale algo extraño pero se entiende. Un ejemplo: esta es la traducción de Google del texto anterior:

No tengo nada que ver con Halloween. De todos modos. Ahora es inevitable. Si hubiéramos Yone, pero no una escuela de Inglés a hacer. El pasado viernes todos los niños estaban vestidos. Resulta que tienen una pequeña ceremonia lanzado contra él. El año que viene, que debemos hacer nuestro mejor esfuerzo. Yone tiene por lo menos disfrutar.

Y además así uno se ríe un rato…





Yone viert Halloween

31 10 2010

Ik heb helemaal niets met Halloween. Maar goed. Het is nu onvermijdelijk. Hadden we Yone maar niet op een Engelse school moeten doen. Afgelopen vrijdag mochten alle kinderen verkleed. Blijkt dat ze er een kleine prijsuitreiking tegenaan hebben gegooid. Volgend jaar zullen we wat beter ons best moeten doen. Yone heeft in ieder geval genoten.

Vandaag, de 31e, dus echt Halloween, hebben we een pompoen uitgehold en er een jack’o lantern van gemaakt. Vanochtend hebben we herfstblaadjes en denneappels in het bos verzameld voor een herfsttafel en vanavond eten we pompoensoep.

Het beste cadeau voor z’n 6e verjaardag heeft hij al achter de kiezen: hij mocht eindelijk ‘the nightmare before Christmas’ kijken; er staat namelijk op het doosje een grote 6, dus voor 6 jaar en ouder. Hoera Halloween!

 

en zo ziet de herfsttafel er uit (wat dorre dennenaalden, denneappels, mos, bast, paddestoelen, steentjes en een tak):





Dácil luistert naar Yone

31 10 2010

De houten tafel in de patio werkt als een enorme klankkast, Yone draait aan het muziekdoosje en Dácil gaat uit haar dak.





Yone wordt gelauwerd

25 10 2010

Een van leuke kanten van die malle Britten is dat ze heel goed zijn met het geven van pluimen en allerhande schouderklopjes. Zo heeft Yone in 6 weken tijd al twee diploma’s binnengesleept voor ‘outstanding effort’!

En wij apetrots natuurlijk!





Dácil aan het strand

25 10 2010

We zijn hier op Tenerife op 9 augustus aangekomen en ik was vorige week donderdag 21 oktober voor het eerst met Yone op het strand. Het was een prachtige dag, rustige zee. Ik heb Dácil bij Ama ondergebracht, Yone van school gehaald en we zijn met z’n tweetjes naar het strand gegaan. Eigenlijk vond ik het achteraf een beetje zielig voor Dácil omdat zij ook zo van water geniet, misschien wel meer dan haar broer…Dus zijn we zaterdag met z’n viertjes naar het strand gegaan, de zee was een stuk onstuimiger, lange rollende golven, veel surfers en een heftige branding. Het was vloed, werd langzaam eb, en de terugtrekkende zee liet een klein plasje achter, net genoeg voor de prinses om in te zitten. Ze was helemaal niet meer bang van het oorverdovende gesuis en gerommel van de branding, wat vorig jaar nog wel het geval was, en heeft genoten!

De blonde prinses op het zwarte zand…





Yone’s route naar school

22 10 2010

Een unicum: met z’n vieren in de Saab om Yone naar school te brengen. Meestal is Jorge dan al in Santa Cruz. Ik vind het een prachtige route; we verlaten de stad La Orotava en rijden naar La Luz, een buitenwijk van La Orotava, veel landelijker en minder bebouwd. Voor ons de Teide, in de zon, rechts de Atlantische Oceaan, het Orotavadal dat nog in de schaduw van de bergrug achter ons ligt…Dit was op 12 oktober, om kwart voor negen ‘s ochtends. Vandaag, precies 10 dagen later is om dezelfde tijd de zon al weer wat lager achter de bergen achter ons en projecteert een scherpe schaduwlijn op de heuvelrug voor ons die op dit filmpje, 10 dagen eerder, nog wordt beschenen…

 





Dácil-outdoor-experience

22 10 2010

Het hoort bij haar. Ze snurkt nu eenmaal als een houthakker.Toen ze de eerste weken thuis was, en we haar niet meer hoorde snurken gingen we automatisch kijken of alles wel goed was. Ze valt meestal gemakkelijk in slaap. Soms ook niet; dan ligt ze te woelen, jammeren, mekkeren, weet niet op welke zij ze zich moet draaien, houdt fanatiek haar haartjes vast. Soms, zoals hier, valt ze gewoon in slaap terwijl ze heel wat anders aan het doen was. De speedboat op haar oog is favoriet.

De soundtrack: gesnurk van Dácil en gekakel van de kip uit de naburige tuin…(hoe ik bij de eieren kom is me nog steeds een raadsel)