Dácil zingt

31 03 2011

Dácil ligt soms wel meer dan een uur in d’r bedje te zingen en wriemelen voordat ze in slaap valt. Ze probeert allerlei nieuwe geluidjes en klanken en uit; van (bijna) fluiten met getuite lippen tot grommen en snurkgeluiden met neus en keel. En om dit alles kan ze zelf nog het hardst lachen!

Advertisements




Yone leest Engels

31 03 2011

De leesmethode op de Engelse school werkt bij Yone erg goed. De serie leesboekjes die hij mee naar huis krijgt zit heel slim in elkaar; veel plaatjes en weinig tekst. Aan elke stap (stage) is een serie van 6 of 8 boekjes verbonden en als je alle boekjes goed hebt gelezen ga je een stap hoger; dan wordt de tekst moeilijker en de woordenschat uitgebreid. Het eerste boekje dat hij mee naar huis nam had maar één woord: Look. Dat stond op elke bladzijde, het tweede boekje ook, het derde: Look in here…enz…We noemen ze de Kipper boekjes omdat een van de hoofdpersonen Kipper heet; een jongetje van een jaar of 6 met broertje, zusje, mum, dad, vriendjes, buurman, hond…We lezen de boekjes thuis en op school moet hij ze voor de juf voorlezen. Als hij dat goed doet krijgt hij het volgende mee. Het is een sport geworden om een boekje in 1 dag te kunnen lezen. De juf noemt hem de ‘bookwurm’.





Dácil op d’r knieën

23 03 2011

Dácil is constant op zoek naar nieuwe dingen: stimuli, geluiden, posities, buikspieroefeningen die ze nog niet kent…Het enige moment waarop ze niet beweegt is als ze slaapt. Als ze haar middagdutje gaat doen ligt ze eerst een uur te spelen/krioelen/wurmen/geluidjes te maken, en sinds kort trekt ze zich op aan de rand van het ledikant. In de box deed ze dat al om met de rups te kunnen spelen, maar in bed is geen rups…In haar slaapzakje ziet ze er zelf een beetje uit als een rups.





Yone in de sneeuw

23 03 2011

Het was hier vorige week flink koud. Koud en nat. Gedurende een paar dagen was het niet warmer dan een graadje of 10 overdag en ‘s nachts een graad of 5. En het regende onophoudelijk (wat op zich prima is…je hoort mij niet klagen). En dat kan maar een ding betekenen: sneeuw op de berg. Toen de wolken eindelijk een beetje optrokken zag het er zo uit:

 

En dat is vrij uniek hier. Er lag sneeuw onder de 1000 meter!

Probleem met sneeuw is dat iedereen meteen in de auto stapt en de Teide op rijdt. De meeste wegen zijn afgesloten dus denk je de chaos in. Ongeveer zoals de eerste warme dag van Amsterdam naar Zandvoort…

We hebben de sneeuw-excursieboot een beetje afgehouden. Echter, dit kan je maar een bepaalde tijd rekken; uiteindelijk MOEST Yone natuurlijk een sneeuwbal gooien…Dus wij, na schooltijd, zonder Dácil, in de auto. Eerst de wolk door, en dan, vanaf 1300 meter, strakblauwe hemel en inderdaad: sneeuw.





The Intergalactic Family

23 03 2011





Dácil in El Rosario

4 03 2011

Die driewieler is een geweldige uitvinding. Hij past makkelijk in de Saab (alles past makkelijk in de Saab…) en het is weer eens wat anders dan die eeuwige kinderwagen. Verandering van spijs doet eten, nietwaar?

Dus op een zondagmiddag op naar de wijk El Rosario die behoort bij het stadje San Juan de la Rambla, in het noorden van Tenerife gelegen, niet ver van ons vandaan. Het gele huis op de foto achter Dácil is ons ‘droomhuis’…we zeggen al jaren dat we dat nou wel eens zouden willen kopen en opknappen, stukje grond eromheen, fruitboompjes, piepers…ondertussen brokkelt het steeds verder af tot er niets meer van over blijft…het staat voor zover wij weten, niet te koop. Al hobbelend met de driewieler over het rustieke (voet)pad er naar toe bedachten we nog een nadeel: je moet je auto bovenaan het gehucht parkeren en te voet naar je huis (zeer driewieler- en kinderwagenonvriendelijk). Bij iedere voordeur staat dan ook een kruiwagen om boodschappen (en baby’s) heen en weer te vervoeren. OK. Dan niet… Wel een heel mooi stukje Tenerife voor een wandelingetje.





Yone’s giant leap

4 03 2011

En voor je het weet is het alweer Carnaval. En dat gaat hier niet ongemerkt voorbij. Het Europese Rio…Op school was er vanochtend Carnival Parade. Yone wilde als astronaut. Toen bedachten we dat we ook een familie thema kunnen maken om volgende week met de optocht in La Orotava mee te lopen: The Intergalactic Confederation. Yone dus als astronaut, Jorge als Mr. Spock (Star Trek), ik als prinses Leia (Star Wars) en Dácil als alien. De kinderwagen wordt haar vliegende schotel. Veel werk wellicht, maar goed, Yone’s pak is in ieder geval klaar. Alhoewel: pak…hij is meer een 2001 Space Odyssey helm met benen…

Hij heeft trouwens wel gewonnen met het beste kostuum van de klas! Hoera!

en de prijsuitreiking: