Dácil tiene correpasillos

18 07 2011

Yone tuvo un correpasillos fantástico: lo compramos en Koninginnedag por un euro, fue el euro mejor gastado de mi vida…Mira que corrió por los pasillos Yone con su vehículo. Cuando nos marchamos de Ámsterdam lo regalé; no pensé que a Dácil le pudiera ser de alguna utilidad tan pronto. La fysio de CREVO, Ana, dijo que un correpasillos a Dácil le vendría genial; para separar las piernas, practicar mantener los pies en el suelo, utilizarlos y aprender a mantener el equilibrio. Tras un llamamiento en Facebook nos regalaron este:

Dácil se balancea con los pies para delante y para detrás, le gusta darse golpes en el muro y ya se pegó el primer pepinazo desplomándose para un lado…

¡Gracias Tania! (y gracias Ana por el ofrecimiento!)

 

Advertisements




Yone maakt kennis met folklore

8 07 2011

Traditie is hier diepgeworteld. Het hoort erbij. Iedereen kent het en krijgt er op een of andere manier wel mee te maken. Vooral in La Orotava. De meest geziene klederdracht is de klederdracht van La Orotava, ofschoon elke regio zijn eigen klederdracht heeft, soms heel verschillend. Er zijn (jonge) mensen in La Orotava die het hele jaar door het traditionele overhemd dragen; het is dan ook niet heel opzichtig, maar toch…

De feestelijkheden in La Orotava beginnen rond het katholieke feest van Corpus Christi, een datum die elk jaar verandert net als pasen en pinksteren. De zondag na Corpus Christi, dat altijd op een donderdag valt, net als hemelvaart, worden er in ons buurtje, rondom de kerk van San Juan, kleurrijke bloem- en zandtapijten gemaakt op de straten waar dan ‘s avonds de processie met het heilig lichaam van Christus (Corpus Christi), de hostie dus, overheen loopt. Onze buren doen elk jaar mee en hadden ons al maanden geleden gevraagd of wij hen ook wilden helpen. Natuurlijk! Je wilt integreren of niet. Het is een hele gezellige bedoening. De buren hadden het ontwerp al gemaakt, ‘s ochtends werd het materiaal gehaald dat door de gemeente ter beschikking wordt gesteld en om een uur of 10 gingen we maar eens wat uittekenen op de grond. Alle straten waren afgezet. Heerlijk rustig. Om half elf kregen we ons eerste glas wijn met spijs van weer andere buren en na een uurtje vond iedereen dat we mochten blijven.

Precies een week na Corpus Christi (het octaaf…) worden er bloementapijten gemaakt in het centrum van de stad. Dat is echt een toeristische attractie. Mensen komen van het hele eiland om de ‘alfombristas’ aan het werk te zien. Op het grote plein voor het stadhuis is men al weken bezig een tapijt te maken van natuurzand van de Teide; daar eindigt de processie dan ook. Jorge heeft ook hier weer meegeholpen met vrienden.

De volgende dag is vrijdag, Baile de Magos (BoerenBal). Heel La Orotava loopt ‘s avonds uit in klederdracht (als je niet gepast gekleed gaat hoor je er echt niet bij), er zijn overal orkestjes en podia, er wordt gedanst (baile) en gegeten en gedronken. Elke zichzelf respecterende kroeg zet tafeltjes en stoeltjes voor z’n deur.

Zaterdagochtend is er veemarkt. De beeltenis van de heilige Isidoor, beschermheilige van de boeren, wordt in processie naar de veemarkt gedragen om de runderen, geiten, paarden, ezeltjes te zegenen. ‘s Avonds is er een romería. Een optocht in klederdracht met veel zang en dans waarbij H. Isidoor van zijn oorspronkelijke kapel naar de grote kerk wordt begeleid. Dit is een hele leuke optocht, heel traditioneel, heel vrolijk, bijna magisch. Daar heb ik Yone mee naar toe genomen.

De volgende dag is zondag. De dag van de grote romería. Tijdens deze optocht wordt H. Isidoor weer teruggebracht naar zijn kapel. De optocht duurt uren omdat er grote karren door ossen getrokken meelopen. Op de karren zitten kinderen die omstanders eten toewerpen, er hobbelen hele barbecue-installaties mee en liters wijn. Er waren dit jaar wel 80 karren. Gelukkig is het nu allemaal over. Het waren wel erg veel feesten. Dácil voelde zich die zaterdag niet helemaal lekker en Jorge was blij dat hij een excuus had om bij haar thuis te blijven: hij was gebroken na twee dagen gebukt tapijten maken! Maar volgend jaar gaan we wel met z’n viertjes in klederdracht, hoor!!





Dácil baddert in de patio

8 07 2011

Het is doorgaans niet erg mooi weer; niet geweest en nog steeds niet, terwijl de dagen alweer krimpen. De paar mooie warme dagen die er waren hebben we dan ook optimaal benut. Dácil maak je het meest blij met water, dus bij warm weer hebben we haar badje in de patio gezet, gevuld met koud water, laten opwarmen en hop!





Yone protesteert

8 07 2011

De tweede grote manifestatie in Spanje tegen politieke corruptie en voor échte democratie was op 19 juni (19J) georganiseerd door het platform ‘Democracia Real Ya’ (Echte Democratie Nu) en de beweging 15M (ofwel 15 mei, toen de eerste grote demonstratie plaatsvond). Ditkeer was Yone ook mee.

Het bord dat hij vasthoudt had Juanje gemaakt en leest:

Ik niet tegelijkertijd mijn broekriem aanhalen en mijn broek laten zakken





Dácil gaat op schoolreisje

8 07 2011

Dácil had haar eerste schoolreisje. Yone was met zijn school naar LoroParque geweest en de school van Dácil organiseert ieder jaar een uitje naar de bergen, op een hele handige plek, tussen de dennenbomen, met picknicktafels. Het was een hele organisatie om ruim 20 gehandicapte kinderen en al hun benodigdheden daar te krijgen, ik stond versteld van de harmonieuze efficiëntie. Op de grond lagen de matten voor de kinderen, alle wagens en karretjes waren mee zodat ze zittend konden eten en een van de medewerksters had 2 grote partytenten van huis meegenomen  voor schaduw of regen, al naar gelang. De kok had eten meegenomen voor de kinderen en voor de ouders, want die waren ook allemaal uitgenodigd: ouders, broers, zusjes, opa’s, oma’s…De kindjes die normaal van het transport gebruik maken werden door het Rode Kruis gebracht en andere kindjes, zoals Dácil, reden met papa’s en mama’s mee. Er waren twee hangmatten om lekker in te schommelen, eten genoeg voor 3 scholen en het was een prachtige onbewolkte dag!





Yone gaat naar year 3

8 07 2011

Yone heeft zijn rapport gekregen.

En wij trots natuurlijk. Hij heeft het dit schooljaar geweldig gedaan, heeft veel vriendjes in de klas, kan goed Spaans en Engels, zowel lezen als schrijven, gaat vooruit met rekenen, vindt alles even interessant en leuk en de juffen vinden hem een lieverd. Hij is niet altijd even geconcentreerd, dat is ons bekend, en ook als we huiswerk maken moet ik objecten waarvan ik in eerste instantie niet vermoed dat hij er enige aandacht aan zal besteden op den duur wegleggen omdat hij uiteindelijk toch een vrachtwagen van een gum maakt, of een vulkaan van een servet…Het rapport bestaat uit geschreven commentaar op de ‘vakken’ die ze doen: rekenen, taal en de wereld om hen heen. Hieronder het algemene commentaar dat het hele schooljaar beslaat:

General Comment: Yone is a bright, inquisitive and intelligent boy who loves to learn. He is a cheerful, polite and a popular member of the class who always has something interesting to say. He enjoys entertaining his class mates and has a great sense of humour. He enjoys all aspects of school life and has  approached everything with equal enthusiasm. He has made outstanding progress this year and has been a pleasure to teach. Well done Yone!

Op de laatste schooldag mochten de kinderen zonder uniform naar school en tijdens de laatste Assembly gaf Yone aan Ms Noon (de coordinator die altijd alle certificates uitdeelt) zelf een eigengemaakt Certificate voor ‘worker of the certificates’.





Dácil luncht sur l’herbe

8 07 2011

We zijn met z’n viertjes de bergen in geweest; Dácil was nog nooit naar de Teide geweest, niet dat ze die kan zien, maar goed, dat is nog geen reden om haar dan maar elke keer thuis te laten. Het vertoeven op groote hoogte met een hartkwaal is volgens velen niet zonder risico, aangezien er minder zuurstof voorhanden is gaat het hart sneller kloppen om meer zuurstofrijk bloed door het lichaam te pompen; ik heb me enigzins online ingelezen en besloten het maar gewoon uit te proberen. Dácil was niet van plan een beklimming van twee weken te voet te ondernemen dus ik kon me niet voorstellen wat er nou eigenlijk allemaal mis zou moeten gaan.

In juni is het een spektakel op de Teide: de Tajinastes en Retama’s (inheemse plantensoorten) zijn dan in bloei en dat is een prachtig gezicht en een nog geweldiger ervaring voor het reukorgaan. Overal hangt de zoete geur van de bloemen en zoemen bijen wild in het rond. We hebben onderweg gepicknickt tussen de dennenbomen.