Yone naar de film

31 08 2011

Nog steeds vakantie, dus er worden leuke dingen gedaan. Een bezoekje aan de bioscoop. Hij is een keer eerder naar de bioscoop geweest; vorig jaar zomer met de opvang naar de prinses en de kikker. Ditkeer draaiden ze hier een film met de Smurfen; een computeranimatie in combinatie met echte mensen. En ook nog in 3d. Ik heb hem eerst maar eens uitgelegd wat 1d en 2d is… OK. Wij op naar de film. Eerst kaartjes gekocht en een 3d bril en toen naar de naburige supermarkt chips en sap. De kassa juffrouw heeft het hele verhaal (waarvoor we chips en sap kopen, welke van hem is en welke van mij, naar welke film we gaan, 3d, 2d, 1d, de bril, etc…) geduldig aangehoord en wenste ons veel plezier. Het was een belevenis. Yone heeft het werkelijk uitgeschaterd van het lachen maar keek ook af en toe even achterom of Gargamel toevallig niet in een hoek stond (dolby surround…).





Dácil en Ama

31 08 2011

Als Dácil bij Ama is vindt ik haar, als ik haar weer ophaal, meestal bij Ama op schoot. Het is (ook bij mij) voor Dácil een prettige positie omdat ze aanvoelt wat er gebeurt of gaat gebeuren door de bewegingen die Ama maakt met haar armen en handen; en Dácil kan ‘sturen’, dus haar handjes op Ama’s armen leggen en laten weten wat ze wil of wat Ama moet doen. Als een kapitein op een schip. Controle. Ama en Dácil hebben samen de grootste pret en Ama doet dus ook meestal wat Dácil van haar wil; tja, daar ben je dan ook uiteindelijk oma voor, nietwaar?





Yone duwt, Dácil schommelt

13 08 2011

Die twee waren zo een tijdje bezig en toen viel me op hoe veel ze eigenlijk op elkaar lijken. De oogjes niet meegerekend is de een de blonde versie van de ander. Yone gaat steeds meer dingen met Dácil doen: rondrijden in de wagen, eten geven, tegen haar praten (vooral in een corrigerende, belerende grote-broer toon) en schommelen dus. Hij wilde laatst nog even duidelijk maken dat hij altijd de Grote Broer zou blijven, ook als er nog een broertje of zusje bij zou komen (?) dan nog zou hij de Grote Broer zijn.





Dácil schommelt

13 08 2011

Ze wordt groot. Iedereen die haar ziet maakt die opmerking. En het is nog waar ook. We zijn met Ama wezen shoppen omdat de rompertjes en jurkjes die ze al twee jaar draagt nu toch echt niet meer passen. En ze wordt zwaar. Laatste meting: 13,5 kilo, 90 cm. ‘t Is natuurlijk nog steeds een hummeltje vergeleken met meisjes van haar leeftijd, maar vergeleken met een aantal maanden geleden gaat het nu opeens weer snel. Tijd voor een fotosessie op de schommel met op de achtergrond Jorge’s Ultimate Garden Project: de Spaanse pepers!





Yone houdt niet zo van komkommers

13 08 2011

Het is augustus: komkommertijd. Er valt niet veel te melden, het leven gaat z’n gangetje; er wordt gewerkt als er werk is en anders wordt er geluierd. Zowel Yone als Dácil zijn deze maand vrij van school; Yone gaat elke ochtend naar zwemles en Dácil gaat twee keer per week naar fysiotherapie. Voor de rest komen er vriendjes spelen en zoeken wij mensen met vriendjes op; komt er wat vaker familie over de vloer of gaan wij naar de vloeren van familieleden. We zijn veel bij Apo en Ama, zwemmen in het zwembad en eten ijsjes.

Deze foto was een middagje ‘eten met vrienden uit onze studietijd met kindjes’, v.l.n.r: Alberto, Abel, Yone

 

En deze in de categorie ‘eten met familie bij ons thuis’; v.l.n.r. Eduardo (neef), Franci (oom), Yone.