Dácil verhuist (ook)

31 08 2012

Voor Dácil hebben we een kamertje moeten maken. Er zijn 2 slaapkamers, we hebben nog overwogen om Dácil en Yone op 1 kamer te laten slapen maar het brengt meer gedoe met zich mee dan dat het iets oplost. Dus hebben we een kamertje aan onze slaapkamer gebouwd. Een kamertje, want groot is het niet, maar dat hoeft ook niet. Dácil is bijna nooit in de slaapkamer en wij ook niet. En omdat nu toch alles anders is hebben haar ook maar meteen geupgrade qua bed. Weg met het babyledikant. Ze heeft nu een groot bed, Apo z’n matras op onze lattenbodem, ingeklemd tussen de muren zodat ze er niet uit kan rollen en aan de lange kant een hekje. De eerste nacht heeft ze geen oog dicht gedaan (en ik ook niet). Alles was natuurlijk nieuw en vreemd. Vanaf de tweede nacht slaapt ze zonder wakker te worden door tot een uur of zeven ‘s ochtends. Volgens mij is ze gewend…

Verder staan er nog 2 nachtkastjes, de commode, een hoge en smalle hoekkast en een fateuil. Er zijn drie van deze fateuils in het huis, eentje heeft mijn grootmoeder geborduurd, eentje mijn moeder en eentje tante Dikkie (mijn oudtante). Welke Dácil heeft weet ik niet precies, maar ze zit er in ieder geval op als een ware prinses.

Advertisements




Yone verhuist (weer)

31 08 2012

Yone vindt verhuizen maar niks. Ik eigenlijk ook niet, maar goed. Soms is het niet anders. Nu Apo is overleden woont Ama alleen in het huis waar ze de afgelopen 25 jaar met haar maatje heeft doorgebracht, en dat is geen pretje. Dus Ama besloot om de gastenkamer om te bouwen tot studio en wij bouwen de bovenverdieping om voor een gezin van 4 personen. Op zich is er niet heel veel veranderd, 2 muren erbij en een deur en raampartij eraf. De biljartkamer hebben we veranderd in eetkamer en het biljart ging er dus uit. Trouwens, het biljart deed al een jaar of 3 alleen nog maar dienst als eettafel met een grote plaat erop. Een carambolebiljart versjouwen is een hele klus. Ik heb geen idee hoeveel zo’n ding weegt, maar met 6 man werd er voetje voor voetje geschoven…Ziehier het team:

van links naar rechts Marco, Jordi, Juanje, Yone en Nabil. Jorge en Hugo maken buiten de boel in orde. Yone heeft zich bij wijze van uitzondering enigzins bemoeit met dit gedeelte van de verhuizing. Doorgaans verdwijnt hij naar Ama om tv te kijken of zit in z’n kamer te spelen. Hij mist alles en iedereen bij voorbaat, maar is met een paar dagen al vergeten hoe het hiervoor ook weer was…Voorlopig kunnen we hem nog zonder al te veel protest van hot naar her meeslepen.





Dácil op La Graciosa

31 08 2012

In de paasvakantie zijn we vijf dagen naar La Graciosa geweest. De Canarische Eilanden bestaan uit 7 hoofdeilanden maar er zijn ook nog wat kleinere eilandjes, te weten de Chinijo Archipel bestaande uit La Graciosa, Montaña Clara, Alegranza, Roque del Este en Roque del Oeste ten noorden van Lanzarote, en vlakbij Fuerteventura ook nog Isla de Lobos, genaamd naar de bijna in het wild uitgestorven monniksrobben (lobos marinos) die daar veel voorkwamen. Van deze eilandjes is La Graciosa het enige bewoonde en het ligt nog geen half uurtje varen met een ferry voor de kust van Lanzarote. Er is niet veel te doen, er wonen ruim 600 mensen en er komen veel dagjesmensen vanuit Lanzarote over. Je kan er fietsen huren en het werd ons aangeraden door Babette en Aart die daar vorig jaar in december waren.

OK, je kan er dus zwemmen, lopen en fietsen. Voor zwemmen is het nog te koud begin april, lopen kan Dácil niet en fietsen ook niet. Overal ligt mul zand want de wegen zijn niet bestraat dus lekker wandelen met de wagen is ook geen optie. Tijd om na te denken over vervoer. De trekking rugzak die we een paar keer hebben uitgeprobeerd was niet echt een succes. Ze zit er niet lekker in en houdt het er niet lang in vol. Ik heb een beetje op internet gespeurd en zag in de Prenatal hier een rugzak voor grotere baby’s. Blijkt dat de Patapum 25 kilo aankan en gemaakt is voor peuters. Ik heb hem op internet gekocht en had hem met een week thuis. Hij is geweldig. Je kan hem heel klein maken om mee te nemen, het is eigenlijk een stevige lap met een gesp voor op je heupen en schouderbanden. Heel comfortabel. Ook met fietsen. We hebben een heerlijke vakantie gehad, veel gefietst en gelopen en Dácil ging overal in de rugzak mee naar toe. Een aanrader!