Dácil op een feestje

18 10 2012

Een aantal keer per jaar maken Jorge en ik een geijkt grapje in de categorie ‘Dácil is geen normaal meisje maar we doen gewoon alsof ze dat wel is en we lachen er dan hartelijk om omdat ze ons toch niet begrijpt’. U kent ze wel… De grap is dat we voor haar verjaardag iedereen uit haar klas voor haar verjaarspartijtje uitnodigen, zoals   gebeurt bij Yone op school. Op Dácil d’r school zitten evenveel kindjes als in Yone’s klas dus de verhoudingen kloppen in dat   opzicht wel. Stel je voor, 23 zwaargehandicapten kinderen met busjes gebracht die voor de deur moeten uitladen, ieder in z’n eigen rolstoel, met begeleiders, touw en blok om ze naar boven te hijsen want de trap op lukt natuurlijk niet, geen taart want ieder met z’n eigen voedingsproblemen en klappen met z’n allen als de papa’s en mama’s lang zal ze leven zingen. Zie je het voor je? Het is natuurlijk nooit een serieuze overweging geweest. Dácil heeft zowiezo geen boodschap aan verjaren, ik zou niet weten waar ik zou moeten beginnen het haar uit te leggen: vandaag ben je een jaar ouder dan gisteren. Het is eigenlijk een wonder dat Yone dat begrijpt.

Maar goed. Wij hebben Yone, en die is normaal. En die viert feestjes. Wat als je als jonge ouders dolgelukkig bent met de geboorte van je zoon waar niks mee aan de hand is, maar die er maar niet uit wil tijdens de bevalling en de gyneacoloog de ene stomme beslissing na de andere neemt waardoor je eerstegeborene voor zijn leven gehandicapt raakt? Dan wil je toch eigenlijk een zo normaal mogelijk leven hebben, en in ieder geval een kinderfeestje organiseren als hij 4 wordt, inclusief Spongebob thema, springkasteel en kinderanimatieteam dat mooie vlinders op je gezicht schildert!?

Om een lang verhaal kort te maken: Dácil was uitgenodigd voor haar eerste oficiele verjaarspartijtje bij een klasgenootje. Alle kindjes waren uitgenodigd. Nog 1 andere mama kwam met 16 jarige zoon. Dácil heeft zich kostelijk vermaakt op het springkussen en de trampoline (als het maar wild beweegt) en zich tegoed gedaan aan cakejes, koeken en snoep (als ze maar kan kauwen) en Yone heeft zich ook prima vermaakt. Dácil wilde zich echter niet laten schminken, dat ging haar net iets te ver. Dus heeft mama er aan moeten geloven. Ik werd omgetoverd tot een soort vlinder batman en heb heel wat verbaasde gezichten in tegemoetkomende auto’s gezien op de terugweg.

 

 

 

 


Actions

Information

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s