Yone in het reuzenrad

20 01 2013

En mama natuurlijk ook, want Yone gaat niet alleen, en wie moet anders filmen? Het was de avond van de Driekoningen intocht in Puerto de la Cruz. We waren nog niet naar de kermis geweest (beloofd is beloofd), dus hebben we eerst naar de intocht gekeken, onze zakken gevuld met rondgestrooide snoepjes, en zijn we naar de kermis gegaan toen de optocht nog niet was afgelopen, dus was het niet druk. Eerst in het reuzenrad, dan in de grote botsautootjes (Yone vloog heen en weer en moest zijn best doen om alle kiezen in zijn mond te houden), daarna de kleine botsautootjes (die na de grote botsautootjes wel héél klein lijken), een hotdog bij het kraampje en ter afsluiting vuurwerk kijken en in het haventje stenen in de zee gooien…Een compleet programma.

Yone is zeker niet bang in het reuzenrad, ander zou hij er niet in willen, maar het is ook geen waaghals of durfal. Hij houdt zich stevig vast. Daarbij moet ik zeggen dat dat ding ook best wel hard ronddraait en het met een flink windje ook nog eens koud is daarboven. Wel kicken!

 

Advertisements




Dácil heeft een mp3 speler

20 01 2013

De Driekoningen hebben zich als ware royalties gedragen dit jaar. Ze waren gul, en dat terwijl we niet eens zo heel zoet zijn geweest…Yone vroeg Lego en Lego en nog eens Lego, en kreeg Lego en Lego en boeken en Dácil kreeg precies wat in haar brief had gestaan. Die had Yone voor haar geschreven:

carta reyes

 

er staat: Queridos Reyes Magos, Porfavor pueden traer a dacil un mp3 y un juguete con luces y sonidos. Gracias. Escrito por Yone (Beste Driekoningen, kunnen jullie voor Dácil een mp3 en een speeltje met licht en geluid brengen. Dank u wel. Geschreven door Yone)

En ze is maar wat blij met haar mp3 speler. Er staat voorlopig een onder ouderlijk toezicht goedgekeurde selectie house op: Orbital en Faithless. Voorlopig. Want hij is nog lang niet vol.

 

 





Yone benoemt de knuffels van Dácil

20 01 2013

Het is een van de dingen die me het meest opvallen van het Genesis boek: Adam mag de dieren benoemen. Stel je voor: je bent net geschapen, loopt alleen rond in een tuin vol heerlijkheden en wonderen en dan zegt God tegen je dat je alle dieren en schepsels die je rond ziet lopen een naam mag geven…Wauw.

Op kleinere schaal is het zoals je knuffels een naam geven. Dácil geeft haar knuffels geen naam. Dat doen wij voor haar. Toen ze klein was hield ze zowiezo niet van knuffels. Rare zachte dingen waar je in kon knijpen werden meteen weggesmeten en niet meer aangeraakt. Tegenwoordig is ze veel coulanter tegenover haar bedgenootjes en zelfs met de knuffels die we hardnekkig in haar bedje terug deden nadat zij ze overboord had gesmeten speelt ze nu graag. Giraffe is een klassieker, hij was er zelfs in het ziekenhuis al bij en heeft nog een bloedvlekje van Dácil ergens op zijn snuit. De blauwe inktvis was een cadeau van Arend, een lapjespop, Trini, van Talia, Elena, de pop van hard plastic met bijna echt lang haar die ‘mama’ en ‘papa’ zegt van de 3 koningen…en deze hier is een cadeau van Marijke en Tiziano uit de winkel van Daan. We noemden hem eerst Koby (naar dat bidimensionele rare poppetje die Mariscal had ontworpen voor de Olympische Spelen van Barcelona). Maar Yone, onwetend, had laatst een veel betere vondst: De Gehandicaptepoes!! (een mismaakt voorpootje, andere voorpoot in het verband, achterpoot ook in het verband, oortjes in het verband, en zo plat dat het lijkt of ie is overreden…ocharme)

gehandicapte poes





Dácil kan niet tegen kietelen

20 01 2013

Grappig; in het Nederlands zeg je dat iemand niet tegen kietelen kan, dus je wordt gekieteld en daar kan je niet tegen. In het Spaans zeg je dat je cosquillas hebt, dus je wordt gekieteld en dan heb of krijg je iets daardoor (in het Engels bén je ticklish, een meer permanente status, lijkt wel).

Welke taal dan ook, Dácil kan absoluut niet tegen kietelen. Aangezien ze nog niet echt praat (let u op de woorden ‘nog’ en ‘echt’…) is het heerlijk om haar ongeremd te horen schaterlachen.

 





Dácil en Yone duiken het nieuwe jaar in

1 01 2013

En wensen iedereen een gezond, gelukkig en plezierig 2013!!!!

2013





Yone rijdt paard

1 01 2013

Afgezien van het feit dat Yone totaal geen gêne kent, voelt hij zich ook bij dieren net zo op zijn gemak als bij mensen. Hij is 8 en wil nog steeds dierenarts worden als hij groot is. Maar dan wel het soort dat op Animal Planet komt. Op tv dus. Of welk podium dan ook. Als er maar publiek is.

Toen we in 2010 uit Nederland vertrokken was onze eerste stop Camperduin. In plaats van naar het zuiden te rijden gingen we in noordelijke richting, om onze eerste nacht als daklozen door te brengen met Babette en Aart en hun paarden. Terwijl Jorge bij Dácil bleef, liepen Babette, Aart, Yone en ik naar het landje waar hun paarden stonden, tezamen met nog 5 of 6 enorme knollen, die allemaal ook nog een soort hierarchie hebben en je met enige terughoudendheid besnuffelen. Ik ben zelf niet bang uitgevallen, maar als 5 paarden om je heen gaan staan geeft dat een heel nederig gevoel. Yone bevond zich op een gegeven ogenblik compleet omringd door alle paarden van het veldje. Hij merkte het niet eens. Hij keek niet op of om en aaide alle snuiten. Hij is zich ook van geen kwaad bewust als hij achter die beesten langs loopt en aan hun staart trekt…waarschijnlijk doen ze hem niks omdat ze geen greintje angst bij hem ontwaren. Terwijl ik als een bezeten roep: ‘niet achter de paarden langs lopen! Altijd opzij! Nooit erachter…’

Babette en Aart zijn hier met de kerst geweest en verbleven samen met Vic op een plek met stallen en paarden en rijmogelijkheden. Dus Yone en mama op een knol natuurlijk. Ik heb het filmpje gemaakt terwijl ik op Gloria (halve friese merrie) zat.

 





Yone zingt en vertelt

1 01 2013

Het thema van het afgelopen school-kerstconcert was ‘international Christmas’. Om het een niet tè lange zit te maken waren alleen year 3 en year 4 van de partij. Elke klas (twee klassen per groep) vertelde een paar verhalen  met voorbeelden hoe kerst in de verschillende Europese landen waar de kinderen vandaan komen wordt gevierd. Ook Yone mocht een stukje voorbereiden over Sinterklaas (extra leuk voor zijn juf want die heeft 4 jaar in Amsterdam gewoond, ergens bij de Bilderdijkstraat in de buurt) en met klasgenootjes voordragen.

Echter, de show begon met een solo in het Nederlands van ‘O Denneboom’, en daarna het stukje over Sinterklaas.