Dácil gaat naar een nieuwe school

29 10 2013

Het is zover. We hebben hier de hele zomer naar uit gekeken, en waren eigenlijk tot ver in augustus niet helemaal zeker of het wel door zou gaan. CREVO, de school waar Dácil naar toe ging sinds we hier in Tenerife wonen, sinds begin 2011, werd haar te klein. Ze was klaar om de volgende stap te nemen, de stap naar meer zelfstandigheid, naar interactie met andere kinderen, naar meedoen in groepsverband, zitten, luisteren, wachten, spelen… CREVO was geweldig, we zijn alle mederwerkers daar oneindig dankbaar voor hun inzet, geduld en liefde. Dácil is dankzij iedereen in CREVO zo ver gekomen waar ze nu is, en daardoor kan ze nu ook weer de volgende stap nemen.

Haar nieuwe school is een een normale openbare basisschool, echter er zijn 6 klassen voor gehandicapte kinderen. Elke klas telt 6 kinderen. De handicaps lopen uiteen: motorieke beperkingen (rolstoel), Down, autisme, ergens daartussenin zit Dácil. Ze is niet de enige met een visuele beperking, wel de enige met auditieve beperking en dus de enige die gebarentaal gebruikt. Elke klas heeft een juf en een hulp. Dácil heeft gelukkig ook nog Bea, haar tolk. Die is er 3x per week om haar te helpen met gebarentaal en de communicatie met de juffen en de kinderen.

Dácil krijgt elke dag warm eten op school, niet tegelijk met de ‘normale’ kinderen maar iets eerder, als ware het een ‘vak’. De pauzes zijn wel gezamenlijk met de ‘normale’ kinderen uit de onderbouw. Ze wordt elke dag naar school gebracht met een busje en weer thuis gebracht. Haar rollatortje is permanent op school en daar loopt ze mee naar de eetzaal en naar de patio waar de pauze is. Ze zit aan een gewoon tafeltje met een gewone stoel. Liggen op matrassen is er niet meer bij. ‘s Ochtends doet ze mee met de klasroutine, dan gaan de kinderen voor het bord zitten en bespreken ze wat ze die dag gaan doen, welke dag het is, welk seizoen, etc. De autistische kinderen gebruiken pictogrammen, Dácil gebruikt gebaren die Bea haar leert.

Logopedie krijgt ze niet meer op school. Fysiotherapie ook niet. Een zwembad is er niet… Dus ‘s middags vliegen we met Dácil van hot naar her, maandag zwemmen, woensdag en vrijdag logo en er staat nog fysio op het programma. Aan de andere kant heeft Yone ook van alles ‘s middags… Tja, het is even organiseren.

Waar het om gaat is dat Dácil haar nieuwe school geweldig vindt. Ze geniet van de andere kinderen, ze leert dat er kinderen zijn die dingen van haar afpakken. En dat ze die dingen ook weer terug kan pakken. Tijdens de pauze is ze het poppetje van de meisjes van groep 1 en 2, die haar met rollator en al vooruit duwen en aanmoedigen. Thuis gebruikt ze uitsluitend nog het gebaar voor ‘werken’, hoe moe ze ook is. Een beetje gaan liggen en niks doen wil ze niet meer.

Op de foto van haar eerste schooldag is haar klas te zien. Naast Dácil hurkt Bea, haar tolk, en de dame in de witte overjas is Begoña, haar juf.

cole la luz


Actions

Information

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s