Yone zeilt

8 10 2014

Vorig jaar heb ik geïnformeerd naar zeilcursussen voor kinderen. Het leek me leuk voor Yone om de basisbeginselen en begrippen van het zeilen te kennen en te voelen hoe het is om de wind te gebruiken om vooruit te komen in een bootje op zee. Dit komt natuurlijk allemaal voort uit mijn eigen jeugd. De jaren dat we de Laughing Lady hadden, een knalgele 7 meter Kievit waar we al onze weekenden en vakanties op doorbrachten. Zelfs toen we al op Tenerife woonden brachten we de zomer door op de Laughing Lady. Een flottielje zeilvakantie met oom Dick in Griekenland bracht mijn vader op het idee om de 7m Kievit te verruilen voor een 10m Moody. De ‘Apolonia’ werd van Holland naar de Middelandse zee overgebracht en heeft Apo nog veel zeilplezier gegeven.

laughing ladylaughing lady sisi en papa

Eigenlijk heb ik vanaf m’n vierde tot m’n 20e gezeild. Maar dan wel alleen op kajuitzeilboten. Nooit in piraatjes of optimistjes… En dan veelal op de Nederlandse plassen en meren en een paar maal op de Middelandse Zee. De Atlantische Oceaan is toch andere koek. Het mooie aan de zee hier is dat hij van ver weg op een spiegel kan lijken, terwijl de golven heel hoog en lang kunnen zijn.

Anyway. Yone had er wel zin in. En we waren ook een beetje op zoek naar een sport die hij leuk zou vinden. Zwemmen moet gewoon. Tijdens de zomervakantie ging hij elke weekdag ‘s ochtends naar zwemmen. Anders roest ie vast. Maar hij vindt zwemmen, om het hele jaar door te doen, eigenlijk niet leuk. Vorig jaar ging hij naar atletiek. Hmmmm. Was het ook niet. Het jaar ervoor naar tennis. Nope. Geen balgevoel, geen zin, niet leuk.

De zeilcursus leek me weer es wat nieuws en anders. Omdat hij nog nooit had gezeild ging hij met een groepje van 7 kids in een grotere zeilboot met een juf. De kinderen die 1 week gingen zouden de hele week in die boot les krijgen, als groep, en de kinderen die 2 weken cursus hadden zouden de 2e week in een optimistje (dus alleen) mogen proberen. Ze leerden de kinderen de hele boot optuigen, aftuigen, schoonmaken, voorbereiden… alles moesten ze zelf doen. Yone wilde heel graag in een optimistje maar zou maar 1 week cursus hebben. Toch gevraagd natuurlijk, want zoals Apo altijd zei: niet geschoten is altijd mis. Nee heb je en Ja kan je krijgen. Dag 4 en 5 mocht hij alleen in de optimist; de instructeur vaart in een zodiac rond, langs alle bootjes. Hij was dolgelukkig en bleek er gevoel voor te hebben. En totaal onbevangen en onbevreesd. En dat terwijl die bootjes om de haverklap omslaan bij het minste vlaagje.

Het is zeker iets voor hem. Echter, Santa Cruz is niet naast de deur, en de reguliere lessen gedurende het schooljaar zijn niet goedkoop. Ik ga volgend jaar wel proberen hem 2 weken op cursus te doen. En dan wil ik ook mee!

vela2

 

vela3

 


Actions

Information

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s