MMXV

1 01 2015

Goed. Nu dan! Een nieuw jaar met oneindig veel mogelijkheden.

Gisteren laat gaan slapen. Vanochtend was Dácil, zoals meestal, om 7 al wakker… Voor het ontbijt French Toast Casserole:

2015 frenchtoast

 

Dan kan je jaar eigenlijk al niet meer stuk.

En traditiegetrouw gaan we op 1 januari wandelen of slenteren of op verkenning. We zijn in de auto gestapt en naar Punta del Hidalgo gereden. Het verste met de auto begaanbare puntje langs de noordoostkust:

2015 roques anaga

 

Daar lapas en chopitos gegeten en door de mooie vallei van Valle Guerra weer terug:

2015 valle guerra

 

Zo, laat dat nieuwe jaar maar losbarsten. We zijn er klaar voor!

2015 los 4

Advertisements




Yone en Dácil hadden een prachtjaar

1 01 2015

Het is 1 januari 2015. Eigenlijk zou ik moeten beginnen met vers nieuws en schone lei. Echter, ik had nog wat leuke kiekjes en momenten die ik wilde delen, alvorens de bladzijde helemaal om te slaan. Hierbij:

caminata los silos

 

Eind Oktober maakten we samen met Yone een geïmproviseerde wandeling in het gebergte van Los Silos. Het was prachtig, en heel steil, we hebben uiteindelijk het topje van de heuvel niet bereikt, want het was steeds nét na de volgende bocht, en we moesten terug, want Yone was vrij, maar Dácil niet en werd met het busje van school om 2 uur thuis gebracht. We nemen ons al 4 jaar voor om vaker te gaan wandelen, maar het komt er meestal niet van… een goed voornemen voor 2015?

botánico

 

Eduard0, Yone’s lievelingsneef, bleef slapen en ‘s ochtends bezochten we met z’n vieren de Botanische Tuin, op loopafstand van huis. Het was dat weekend ook nog gratis entree want er was een Bloemenfestival in de stad.

haunted house

Dit was Yone’s domper van het jaar: hij ging met Halloween op school verkleed als Haunted House. We hebben er twee middagen aan gewerkt en vonden dat het heel mooi was geworden. Echter, bij aankomst op school bleek dat de optocht al afgelopen was, de prijzen uitgedeeld en de kinderen stonden al in de rij om naar de gymzaal te gaan. Ze waren 20 minuten eerder begonnen… (Achter het raampje van de zolderkamer zit Yone’s griezelige hoofd)

 

 

Samuel Labrador (dit is z’n facebookpagina) is een vriend van ons, neef van Juanje (dus dat maakt ‘m eigenlijk ook familie van ons), en een van de meest begaafde jazzpianisten van de Canarische Eilanden. Hij gaf een concert op een uitzonderlijk kindvriendelijk tijdstip en dus konden Yone en Dácil ook eens mee. Dácil zat te genieten. Lekker harde muziek, veel piano, gehoorapparaat ging meteen af want was niet nodig.

 

los 4 feria recova

En dit was een familiekiekje tijdens de Antiekbeurs in Santa Cruz waar Jorge stond te Brocanteuren en Yone hielp.