Dacil is 6

22 01 2014

Daar gaan we weer…de mijlpaal…Elk jaar weer bijzonder. En dan flitsen weer namen van kinderhartchirurgen door mijn hoofd, en NICU verpleegsters…ik heb er zelfs een paar op internet gezocht en gevonden. Prof. Schoof werkt nu in Utrecht. Dr. Rackowitz werkt nu in Groningen. Dr. Nijveld was al met pensioen…

We hebben vanochtend traditiegetrouw in bed gezongen (met gebaren en in ‘t Spaans) en cadeautjes opengescheurd. De irritante kaarten met liedjes zijn altijd favoriet. En dit jaar hebben we een digitale drumcomputer op de kop getikt. Thea vroeg al: waar haal je het vandaan? Nu, het ding heeft ons eerlijk gezegd gevonden en niet andersom. Het stond in een tweedehands winkeltje op een wiebelig schap. Lappie erover en hij doet het perfect. Stiekem vinden Jorge en Yone het natuurlijk ook heel leuk.

Juanje heeft een mooie foto gemaakt van Dácil:

6

 

en dit is mijn familie in actie (the freaks…):

 





Yone kust de zeeleeuw

22 01 2014

Het was een van de laatste dagen van de kerstvakantie. Ik had beloofd dat we nog naar Loro Parque zouden gaan, want Yone had een jaarkaart voor z’n verjaardag gekregen, en Dácil betaalt niet, althans nog niet, of beter gezegd, toen nog niet: kinderen onder 6 mogen gratis naar binnen. Ik heb er bijna een jaar gewerkt dus ik ken de weg en ook veel oudcollega’s, leuk om ook weer eens gedag te zeggen. Op de valreep op de laatste zondag van de vakantie toch nog gegaan. Tip: zondag is de rustigste dag in de week. Yone trots z’n kaart bij de kassa laten zien, Dácil onder veel ooohs en aaahs (ik wist niet dat je een gehandicapte dochter had…eh, nee, dat zeg ik er meestal niet bij – hoi, ik heet Cisca en heb een gehandicapte dochter….mmmmm…) naar binnen gerold en met z’n drietjes op de foto die we toch niet gingen kopen… We zaten vooraan in de Loro Show in de hoop dat Yone als vrijwilliger mee mocht doen, maar er was een verjaardagskindje dat voor alle activiteiten naar voren werd gehaald. Lekker worstjes met patat gegeten en als uitsmijter naar de zeeleeuwenshow geweest. Aangezien de tribune met trappen naar beneden is gebouwd bleef ik boven met Dácil in de kinderwagen die ik strategisch onder de boxen heb geparkeerd zodat zij ook zat te swingen in de wagen. En Yone heb ik instructies gegeven zodat hij de zeeleeuw zou kunnen aaien. Daar moet je beneden voor zitten, naast het deurtje waar hij altijd uitkomt. Nou, het was weer een feest. Met natte vissenzoen en al!

león marino





Gelukkig Nieuwjaar!

14 01 2014

Traditiegetrouw gaan we op 1 januari wandelen. Ditmaal dichtbij huis, richting het Bollullo-strand. Op de terugweg pizza gegeten en geminigolfd. En stralend mooi weer.

paseo año nuevo 2014





Dacil op visite

14 01 2014

De dames van CREVO hadden al meerdere malen gezeurd of we Dácil nu eens langs kwamen brengen om haar te zien. Dat is ingewikkelder dan het op eerste gezicht lijkt. Dácil gaat namelijk elke  dag naar school, ze wordt pas tegen half 3 ‘s middags gebracht en dan zijn ze bij CREVO druk bezig alle kinders klaar te maken om weggebracht te worden. Dus niet handig.

Maar in december was er een ‘leraren-dag’, een vrije dag op de openbare scholen, waar CREVO niet aan meedeed. We zagen onze kans schoon, Dácil en ik, en gingen op visite. OOH en AAH en veel geknuffel en zelfs hier en daar een traan. Het was een warm weerzien. Dácil werd tijdens de juffen-lunch op een stoel in de kantine gezet terwijl ik in de keuken met Reyes, de kok, babbelde. Af en toe stak iemand een hoofd om de deur: ‘Mag Dácil een beker yogurt?’ ‘Mag Dácil een kiwi?’ ‘Mag Dácil een koekje?’ Ze zat erbij alsof het de normaalste zaak van de wereld was en heeft aan ieder z’n lunch geknabbeld.

visita a CREVO





Yone met Paul

8 12 2013

Paul was twee weken bij ons en logeerde bij Yone. Wat een feest! Paul heeft geacupunctuurd, gewandeld, gerelaxd, sigaartjes gerookt, we hebben super8 filmpjes gekeken van vroeger en Paul heeft met Yone een paar potjes geschaakt. Niet dat Yone dat nou heel erg goed kan, maar hij weet hoe het werkt en vindt dat bord van Apo natuurlijk geweldig. Schaken is een van die dingen die ik nou graag had willen leren op jongere leeftijd maar wat ik nu niet meer ga doen, en ik vind het eigenlijk best jammer dat ik het niet kan. Ik zou graag zien dat Yone het wel kon dus hebben we grootmeester Paul gevraagd om een masterclassje te geven…

Yone schaakt met Paul





Dácil heeft een nieuw wagentje

8 12 2013

Het wagentje dat we hier de laatste twee jaren hebben gebruikt was eigenlijk te leen, van CREVO, toen ze daar nog op school zat. Ik vond het tijd voor iets nieuws en zo konden we dan ook het wagentje van CREVO teruggeven en kan weer een ander kindje er gebruik van maken. Het Spaanse ziekenfonds is een burocratisch systeem dat met codes werkt. Zoals al eerder vermeld in verband met haar gehoorapparaat, krijg je hier van de specialist een recept met een bepaalde code, die staat voor een bepaald bedrag. Je kan natuurlijk altijd zelf bijbetalen als je je toegewezen code overschrijdt, maar we hebben geprobeerd een optimale prijs-kwaliteitverhouding te vinden, binnen de toegestane perken, of codes… De orthopeed waar we ook Dácil d’r rollator hebben gekocht zit in Candelaria, niet in de buurt, voorbij Santa Cruz, maar hij is heel aardig, flexibel, inventief, empatisch en we klikken. Dus dan maar naar Candelaria. De orthopeed waar we eerst naar toe gingen zat in Santa Cruz, maar die had al die voorgenoemde kwaliteiten niet, dus die hebben we laten vallen, zeg maar… Toen ik het wagentje ging halen zei een van de dames in de winkel nog dat hij er niet zo ‘gehandicapt’ uitziet. Dat is niet altijd een voordeel. Het overkomt me maar al te vaak dat ik (goedbedoelde?) opmerkingen krijg van passanten als ze zien dat ik met Dácil in de auto op een invalideplek ga staan. Als ik dan haar giga stoel met veel moeite uit de kofferbak hijs binden de meesten wel in. Het is me ook een keer gebeurd dat een dame me verrot schold omdat ik gebruik maakte van mijn invalidekaart die zij, hoewel slecht ter been, nooit had aangevraagd…de reden is me ontschoten. Ze ging een hele discussie met me aan, terwijl ik mijn best deed haar te negeren en Dácil in d’r wagen zette. Enfin, we zijn blij met de nieuwe wielen.

cochito nuevo





Yone speelt in het Auditorium in Santa Cruz

8 12 2013

Het is de eerste keer dat de jongeren harmonie van Puerto de la Cruz meedoet aan de jaarlijkse bijeenkomst van jongerenbands van Tenerife. Ze hebben 3 stukken gespeeld waarvan hier The Tempest van R.W. Smith. Ze waren trouwens de harmonie met de jongste kinderen. Hier de foto voor het gebouw van Calatrava:

bandita auditorio

en hier de muziek:








Seguir

Recibe cada nueva publicación en tu buzón de correo electrónico.