Dácil op vakantie

8 10 2014

We zijn gedurende de zomervakantie voornamelijk thuis geweest. Althans geen grote reizen. Voor Dácil betekent vakantie altijd chaos. Ze is uit haar gewone ritme, ze gaat niet bij Ama langs na het ontbijt en het busje van school komt haar niet ophalen. We hebben zoveel mogelijk geprobeerd haar dagen te vullen met extra logopedie en fysiotherapie sessies, maar om een heel ritme op gang te krijgen is niet gelukt.

Yone is een weekje op zeilcursus geweest, in Santa Cruz, en terwijl hij in de zon op de Atlantische Oceaan ronddobberde gingen Jorge, Dácil en ik met z’n drietjes op pad. Eenmaal de stad in naar Santa Cruz, dan weer naar het naburige (witte, uit de Sahara overgevaren zand) strand Las Teresitas, en ook op zoek naar kleine dorpjes met leuke buurtcafeetjes. Zo’n dorpje is Igueste de San Andrés. Volgens de overlevering komt het woord Igueste, dat veelal als plaatsnaam voor hoger gelegen gehuchten wordt gebruikt, oorspronkelijk uit het Engels en zou ooit ‘highest’ zijn geweest. Ik kan me er wel iets bij voorstellen. Er zijn veel Canarische leenwoorden uit het Engels want er was ooit veel handel met Engeland.

Igueste de San Andrés is zo’n hoger gelegen dorpje. Er is een kroegje met prima wijn, en een speeltuintje met een wipkip. Iedereen blij.

igueste san andres





Broer en zus kiek

1 10 2014

September is voorbij gevlogen. De hele zomervakantie eigenlijk wel… Het mooie van de subtropen is dat de zomer hier in september pas begint en tot november duurt.

Hier even een broer&zus kiekje tussendoor, een rariteit, dus dat mag gezien worden. De foto is genomen in Tacoronte, aan de voet van het stadhuis, naast een vreselijk smerige fontijn.

Say Cheese!

fuente tacoronte





+300 posts!!!

6 08 2014

Over 300 posts on this wordpress blog (not counting the elalfil site before 2009)!

Over 20.000 views!

Over 140 comments!

THANKS FOR READING AND SHARING!

300 posts





Yone doet z’n 1e Communie

6 08 2014

Zondag 15 juni deed Yone z’n 1e Communie. Het was iets waar hij naar uitkeek. En zeker niet om het feest, of de cadeautjes, of z’n mooie pak. Hij houdt nu eenmaal van ceremonie, van plechtigheid, belijdenis…

Twee jaar lang bracht Ama hem iedere vrijdag naar catechese en elke zondag naar de mis van 11 uur, een speciale mis voor de catechesekinderen. Speciaal: extra lang, extra vervelend, extra saai. Soms leek het wel alsof de priester zijn best deed om de kinderen voor altijd ver weg van de kerk te houden.

Yone doorstond de proef, zij het aan het einde met enige moeite, maar ja, no pain no gain, nietwaar? En dus was de grote dag daar. De groep kinderen was in tweeën gesplitst, de helft op zaterdag de 7e en de andere helft op zondag de 15e. Aansluitend gingen we met de Sosa’s, Corduweners, van de Velde’s en nog een paar intieme vrienden naar huis voor een heuse tuin-lunch. Het was een fijne dag.

comunion

 

En de familie bij het altaar:

comunion familia

 

thuis aan de Communietaart:

communietaart





Oom Paul

6 08 2014

Wonderlijk op hoe veel verschillende manieren we tijd ervaren. Soms gaat de tijd snel; is de zomer om voor je er erg in hebt. Gaan de kinderen weer naar school, zitten we met onuitgevoerde plannen waar we schijnbaar geen tijd voor hadden. Dan weer gaat de tijd tergend langzaam; als we ergens op wachten, als de zomervakantie nog zo ver weg lijkt, of de verjaardag.

Ruim twee maanden geleden overleed Paul. Oom Paul. De allerbeste knuffeloom van Yone en Dácil.

Het lijkt gisteren. Het lijkt gisteren dat we bij Loetje aan de kalfslever en biefstuk zaten en niemand nog wist waarom hij zo moeilijk uit z’n woorden kwam.

Het lijkt gisteren dat we samen naar Yone z’n nieuwe school gingen kijken.

Het lijkt wel gisteren dat Yone werd uitgeroepen tot allerjongste golfer van het toernooi, dat we door de weilanden van opa van Rossum liepen, de koeien voerden, we sigaartjes rookten in Piestany…

Ik zou hele pagina´s kunnen vullen. Met herinneringen, foto’s, overpeinzingen. Maar het lukt me op dit moment niet de juiste woorden te vinden. Wellicht over enige tijd. Die is toch zo betrekkelijk en rekbaar.

Deze foto is uit 2011, de tuin van Frans en Draha, tijdens hun 70e en 85e verjaardagsfestiviteiten:

yone paul dácil





Dácil gaat voor goud

11 07 2014

Ze wordt steeds vrijer en zelfstandiger in het water. Het is nu kiezen of we voor afstandzwemmen gaan, of misschien wel duiken, of synchroonzwemmen…we kunnen alle kanten op.

 





Yone is voor Holland

11 07 2014

Dit was op weg naar de eerste wk wedstrijd: Nederland-Spanje. We gingen naar ‘t hol van de leeuw, dat beesie met die voetbalschoenen; we zouden bij Marc en Kati kijken, ‘t huis vol met halve Hollanders, Duitsers, halve Engelsen en hele Spanjaarden, een internationaal gezelschap maar als één man achter Spanje. De enige Oranjefans waren Yone en ik. Yone met oranje t-shirt en ik met mijn Bavaria jurkje. Tja, en de rest is geschiedenis…








Seguir

Recibe cada nueva publicación en tu buzón de correo electrónico.