Yone in Year 7

1 10 2015

Gedurende de (veel te lange) zomervakantie zijn er op Yone’s school een aantal zaken veranderd. Zo is de school van 3 lokaties (onhandig, vooral voor families met kinderen op alledrie de lokaties) naar twee gebouwen teruggebracht en zijn er nieuwe leraren. De hoogste klassen, die A-levels doen, kids van 16, 17 en 18 jaar zitten nu in hetzelfde gebouw als Yone, en zijn nieuwe klas, Year 7, is nu de laagste klas op zijn lokatie. Hij is dus samen met zijn klasgenoten de uk, en opeens zie je een groot verschil tussen hen en de allergrootsten, die in de laatste 2 jaar geen uniform meer hoeven te dragen (tot wanhoop van hun ouders die elke morgen te kampen hebben met het wat-moet-ik-aan-vraagstuk) en stoer zijn en mobieltjes en vriendjes en vriendinnetjes hebben. Erg leuk om dat contrast te zien. Year 7 is het begin van de Seniors. Hij zit dus officieel op de middelbare school. Heeft geen juf of meester meer maar vakken in verschillende lokalen. En veel meer huiswerk.

De eerste schooldag was hij al vroeg uit de veren, een uur te vroeg aangekleed en zat hij bij wijze van spreken al aan het ontbijt met z’n helm op. Want hij mocht op de motor naar school. Joepie!

vespa al cole





La Palma

8 08 2015

We waren tijdens de paasvakantie een weekje op La Palma. Wat een prachtig eiland! We zijn met boot gegaan zodat we de auto mee konden nemen. We hadden een leuk huisje gehuurd, vlakbij een grot met opgravingen en rotsgravures van de oorspronkelijke bewoners van het eiland, van voor de Spaanse bezetting in de 15e eeuw.

la palma 4

la palma y&d

 

Als we ‘s avonds terugkwamen van rondrijden en plaatsjes bezoeken deden we Dácil in bed en dan een potje Kolonisten. Yone won een keer glansrijk!!

la palma kolonisten





Dácil in bad

8 08 2015

Het huis waarin wij nu wonen heeft vele voordelen: een gigantische tuin, een zwembad, ruimte, rust, een geweldig uitzicht op de zee… echter er zijn ook een paar nadelen, en een ervan is dat er geen bad is. Dat is vooral nadelig voor Dácil die nog niet zelf kan staan en zich vast kan houden om te douchen.

We hebben het babybadje zo lang mogelijk weten te rekken, maar er kwam toch echt een moment waarop ze daar niet meer in pastte. Dus, op naar de IKEA. Daar kocht ik een grote plastic doos compleet met deksel en wieltjes, met een enorme sticker waarop de afbeelding van een kindje in de doos met een groot rood kruis erdoorheen.

Perfect.

bañera

 

En in dat bad wordt gespeeld, gemediteerd, gepoept (helaas) en ook geëxperimenteerd:

 

 





Yone in z’n 2e film

8 03 2015

Ik werd gebeld. Don’t call us, we’ll call you… Zoiets. Met de moeder van Yone? Yep. Hetzelfde castingbureau waar Yone vorig jaar bij was gecast voor ‘Don’t grow up’ (die trouwens over een maand of 2 uit zou moeten komen). Wederom een film, ditmaal van een jonge Canarische regisseur: Mateo Gil. Gil komt uit Gran Canaria, is net zou oud als ik, en is verantwoordelijk voor het script van ‘Mar Adentro’ (Sea Inside) en ‘Vanilla Sky’, onder andere. Een rijzende ster aan het cinema firmament die verder kijkt dan Spanje en zijn nieuwste film, onder eigen regie, ‘Project Lazarus’ geheel in het Engels maakt. Dus worden de schaarse engelssprekende kinderen opgebeld.

Ditmaal had Yone tekst. Hij kende alle dialogen (hij moest er maar 1 leren) na 10 minuten uit z’n hoofd en kwam glansrijk door de auditie.

Als klap of de vuurpijl stond een tijdje later, nog voor de opnames, in alle kranten dat Oona Chaplin (de kleindochter van Charlie, dochter van Geraldine, vrouw van Robb Stark in Game of Thrones) een van de hoofdrollen vertolkt. Ik vertelde Yone dat het zomaar zou kunnen dat hij op de set de meest directe link naar zijn idool zou ontmoeten. Het weekend voor de opnamedag werd er nog een lastminute repetitie ingelast voor Yone’s scene. In zijn scene spelen er 4 vriendjes met een hagedis, waar Yone de staart van af moet hakken met een mes. De hagedis is geen wilde maar een tamme van een van de medewerkers en het mes heeft een inkeping zodat het net echt lijkt. De rest wordt met de computer geretoucheerd. In ieder geval wilde de regisseur dat de kinderen elkaar wat beter zouden leren kennen en aan de hagedis zouden wennen. En toen was daar Oona! Hoera! En een handtekening in het boekje dat Yone in z’n hand houdt!

Oona Chaplin





Dácil is 7!

8 03 2015

Ik kan niet geloven dat ik sinds nieuwjaar niets nieuws heb gepost! Terwijl er mijlpalen voorbij zijn gegleden. Dácil werd 7. Feestje met familie en taart en kaarsjes en smarties en cadeautjes! Vooral de smarties op de taart waren wat Dácil betreft een succes!

En der roze yoghurttaart van Dirk en Marieke!

7

7-3

Met nicht Rebeca, neef Hugo, oom José en opa Pepe

7-2

en een geweldig cadeau:

7-4





MMXV

1 01 2015

Goed. Nu dan! Een nieuw jaar met oneindig veel mogelijkheden.

Gisteren laat gaan slapen. Vanochtend was Dácil, zoals meestal, om 7 al wakker… Voor het ontbijt French Toast Casserole:

2015 frenchtoast

 

Dan kan je jaar eigenlijk al niet meer stuk.

En traditiegetrouw gaan we op 1 januari wandelen of slenteren of op verkenning. We zijn in de auto gestapt en naar Punta del Hidalgo gereden. Het verste met de auto begaanbare puntje langs de noordoostkust:

2015 roques anaga

 

Daar lapas en chopitos gegeten en door de mooie vallei van Valle Guerra weer terug:

2015 valle guerra

 

Zo, laat dat nieuwe jaar maar losbarsten. We zijn er klaar voor!

2015 los 4





Yone en Dácil hadden een prachtjaar

1 01 2015

Het is 1 januari 2015. Eigenlijk zou ik moeten beginnen met vers nieuws en schone lei. Echter, ik had nog wat leuke kiekjes en momenten die ik wilde delen, alvorens de bladzijde helemaal om te slaan. Hierbij:

caminata los silos

 

Eind Oktober maakten we samen met Yone een geïmproviseerde wandeling in het gebergte van Los Silos. Het was prachtig, en heel steil, we hebben uiteindelijk het topje van de heuvel niet bereikt, want het was steeds nét na de volgende bocht, en we moesten terug, want Yone was vrij, maar Dácil niet en werd met het busje van school om 2 uur thuis gebracht. We nemen ons al 4 jaar voor om vaker te gaan wandelen, maar het komt er meestal niet van… een goed voornemen voor 2015?

botánico

 

Eduard0, Yone’s lievelingsneef, bleef slapen en ‘s ochtends bezochten we met z’n vieren de Botanische Tuin, op loopafstand van huis. Het was dat weekend ook nog gratis entree want er was een Bloemenfestival in de stad.

haunted house

Dit was Yone’s domper van het jaar: hij ging met Halloween op school verkleed als Haunted House. We hebben er twee middagen aan gewerkt en vonden dat het heel mooi was geworden. Echter, bij aankomst op school bleek dat de optocht al afgelopen was, de prijzen uitgedeeld en de kinderen stonden al in de rij om naar de gymzaal te gaan. Ze waren 20 minuten eerder begonnen… (Achter het raampje van de zolderkamer zit Yone’s griezelige hoofd)

 

 

Samuel Labrador (dit is z’n facebookpagina) is een vriend van ons, neef van Juanje (dus dat maakt ‘m eigenlijk ook familie van ons), en een van de meest begaafde jazzpianisten van de Canarische Eilanden. Hij gaf een concert op een uitzonderlijk kindvriendelijk tijdstip en dus konden Yone en Dácil ook eens mee. Dácil zat te genieten. Lekker harde muziek, veel piano, gehoorapparaat ging meteen af want was niet nodig.

 

los 4 feria recova

En dit was een familiekiekje tijdens de Antiekbeurs in Santa Cruz waar Jorge stond te Brocanteuren en Yone hielp.