Gelukkig Nieuwjaar!

14 01 2014

Traditiegetrouw gaan we op 1 januari wandelen. Ditmaal dichtbij huis, richting het Bollullo-strand. Op de terugweg pizza gegeten en geminigolfd. En stralend mooi weer.

paseo año nuevo 2014





Dacil op visite

14 01 2014

De dames van CREVO hadden al meerdere malen gezeurd of we Dácil nu eens langs kwamen brengen om haar te zien. Dat is ingewikkelder dan het op eerste gezicht lijkt. Dácil gaat namelijk elke  dag naar school, ze wordt pas tegen half 3 ‘s middags gebracht en dan zijn ze bij CREVO druk bezig alle kinders klaar te maken om weggebracht te worden. Dus niet handig.

Maar in december was er een ‘leraren-dag’, een vrije dag op de openbare scholen, waar CREVO niet aan meedeed. We zagen onze kans schoon, Dácil en ik, en gingen op visite. OOH en AAH en veel geknuffel en zelfs hier en daar een traan. Het was een warm weerzien. Dácil werd tijdens de juffen-lunch op een stoel in de kantine gezet terwijl ik in de keuken met Reyes, de kok, babbelde. Af en toe stak iemand een hoofd om de deur: ‘Mag Dácil een beker yogurt?’ ‘Mag Dácil een kiwi?’ ‘Mag Dácil een koekje?’ Ze zat erbij alsof het de normaalste zaak van de wereld was en heeft aan ieder z’n lunch geknabbeld.

visita a CREVO





Yone met Paul

8 12 2013

Paul was twee weken bij ons en logeerde bij Yone. Wat een feest! Paul heeft geacupunctuurd, gewandeld, gerelaxd, sigaartjes gerookt, we hebben super8 filmpjes gekeken van vroeger en Paul heeft met Yone een paar potjes geschaakt. Niet dat Yone dat nou heel erg goed kan, maar hij weet hoe het werkt en vindt dat bord van Apo natuurlijk geweldig. Schaken is een van die dingen die ik nou graag had willen leren op jongere leeftijd maar wat ik nu niet meer ga doen, en ik vind het eigenlijk best jammer dat ik het niet kan. Ik zou graag zien dat Yone het wel kon dus hebben we grootmeester Paul gevraagd om een masterclassje te geven…

Yone schaakt met Paul





Dácil heeft een nieuw wagentje

8 12 2013

Het wagentje dat we hier de laatste twee jaren hebben gebruikt was eigenlijk te leen, van CREVO, toen ze daar nog op school zat. Ik vond het tijd voor iets nieuws en zo konden we dan ook het wagentje van CREVO teruggeven en kan weer een ander kindje er gebruik van maken. Het Spaanse ziekenfonds is een burocratisch systeem dat met codes werkt. Zoals al eerder vermeld in verband met haar gehoorapparaat, krijg je hier van de specialist een recept met een bepaalde code, die staat voor een bepaald bedrag. Je kan natuurlijk altijd zelf bijbetalen als je je toegewezen code overschrijdt, maar we hebben geprobeerd een optimale prijs-kwaliteitverhouding te vinden, binnen de toegestane perken, of codes… De orthopeed waar we ook Dácil d’r rollator hebben gekocht zit in Candelaria, niet in de buurt, voorbij Santa Cruz, maar hij is heel aardig, flexibel, inventief, empatisch en we klikken. Dus dan maar naar Candelaria. De orthopeed waar we eerst naar toe gingen zat in Santa Cruz, maar die had al die voorgenoemde kwaliteiten niet, dus die hebben we laten vallen, zeg maar… Toen ik het wagentje ging halen zei een van de dames in de winkel nog dat hij er niet zo ‘gehandicapt’ uitziet. Dat is niet altijd een voordeel. Het overkomt me maar al te vaak dat ik (goedbedoelde?) opmerkingen krijg van passanten als ze zien dat ik met Dácil in de auto op een invalideplek ga staan. Als ik dan haar giga stoel met veel moeite uit de kofferbak hijs binden de meesten wel in. Het is me ook een keer gebeurd dat een dame me verrot schold omdat ik gebruik maakte van mijn invalidekaart die zij, hoewel slecht ter been, nooit had aangevraagd…de reden is me ontschoten. Ze ging een hele discussie met me aan, terwijl ik mijn best deed haar te negeren en Dácil in d’r wagen zette. Enfin, we zijn blij met de nieuwe wielen.

cochito nuevo





Yone speelt in het Auditorium in Santa Cruz

8 12 2013

Het is de eerste keer dat de jongeren harmonie van Puerto de la Cruz meedoet aan de jaarlijkse bijeenkomst van jongerenbands van Tenerife. Ze hebben 3 stukken gespeeld waarvan hier The Tempest van R.W. Smith. Ze waren trouwens de harmonie met de jongste kinderen. Hier de foto voor het gebouw van Calatrava:

bandita auditorio

en hier de muziek:





Dácil met Bea

8 12 2013

Drie keer per week komt Bea bij Dácil op school. Bea is de begeleidster die Dácil via de doofblinden tak van de ONCE toebedeelt heeft gekregen. Zij is degene die Dácil gebarentaal leert en haar wegwijs maakt in de wereld om haar heen. Ze is ook de link tussen de juffen en de kinderen in de klas en Dácil. In het filmpje tellen ze vingertjes en spelen ze een kietelspelletje ‘manos arriba’ als Dácil haar handjes omhoog doet, kietelt Bea haar.





Yone wint

8 12 2013

Het was weer Halloween…aan al deze wederkerende feestdagen merk je pas hoe snel een jaar voorbij gaat. Want Halloween is ook alweer ruim een maand geleden…Tja…

We hebben weer ons best gedaan qua outfit. Dit jaar geen ingewikkelde personages die niemand zich meer kan herinneren, maar een klassieker op het gebied van de iconografie des doods; de zombie die uit z’n graf breekt en met zijn superkrachten de marmeren steen openbreekt. Het mooie aan deze outfit is dat ie in 20 minuten af was, lichtgewicht is en geen gedoe met kleding en schmink behoeft.

Et voilà, eerste prijs tijdens de Halloween parade op school. (De jury was vooral ook te spreken over de realistische uitbeelding en inlevingsvermogen van het sujet…)

halloween 13








Seguir

Recibe cada nueva publicación en tu buzón de correo electrónico.